Steeds weer wordt er gevraagd aan ondernemers of zij door de kredietcrisis gaan besparen op duurzaamheid. Wat een onzin! Je vraagt toch ook niet of je door werkloosheid je kinderen geen eten meer geeft? Duurzaamheid is namelijk geen kostenpost. Duurzaamheid is een mentaliteit. Het lege blikje fris in de vuilnisbak gooien in plaats van op straat is duurzaam, de verwarming wat lager zetten ook of een milieuvriendelijke auto kopen. Dat is helemaal niet duurder of een extra investering. Dat is een keuze! Het tegenovergestelde is pas duur.

Vroeger was die keuze er een van goed fatsoen. Tegenwoordig bepaalt die keuze simpelweg het voortbestaan van de aarde. We zijn namelijk met zoveel mensen die dagelijks een duurzame keuze moeten maken en dat veel te vaak even vergeten zodat het een groot gemeenschappelijk probleem is geworden. Een ware crisis. We zijn allemaal samen een beetje het goede fatsoen kwijtgeraakt. Wat kunnen wij daar dan doen?

Het individu:

Als individu kunnen wij veel doen. Ons afval netjes organiseren en opruimen, bewust inkopen, zelf nadenken in plaats van te kijken naar wat de buren doen, enz. Als we zelf een beetje trots worden over ons eigen duurzame gedrag (alle beetjes helpen) dan stimuleren wij anderen om dat ook te doen. In dit geval geldt heel duidelijk dat je de wereld kunt veranderen door bij jezelf te beginnen.

Ondernemerschap:

Binnen bedrijven is het proces wat lastiger omdat het niet alleen aan de mentaliteit van de ondernemer of de directie ligt maar aan de hele opzet van de onderneming. De aanpassing van die bedrijfsmentaliteit noemen wij "transformatie". In plaats van producten te bedenken plaatsen wij de organisatie midden in de samenleving zoals die er vandaag uitziet maar vooral ook kijkend naar morgen. Zo stimuleren wij de organisatie om dingen te maken die bijdragen aan een duurzame samenleving, die nuttig zijn en als zodanig ook door u, de consument, kunnen worden gewaardeerd. Wij stimuleren ondernemers ook om op die manier samen te werken zodat allen samen de hele maatschappij kunnen verlossen van slechte oplossingen uit het verleden en er nieuwe innovatieve oplossing voor in de plaats bedenken. Zo passen wij stap voor stap de samenleving aan. Voor de ondernemingen betekent dit geen extra investeringen want de transformatie is ook zo ingrijpend dat het bedrijf ineens veel succesvoller kan zijn dan voorheen. Men concurreert namelijk niet meer met andere gelijkwaardige producenten of dienstverleners maar biedt juist iets vernieuwends dat anderen nog niet hebben bedacht.

Overheid:

De overheid heeft natuurlijk ook een belangrijke rol. We hebben allemaal gezien wat er gebeurd als de banken foute beslissingen nemen. We zien ook dat onze economie heel erg afhankelijk is van de huizen en automarkt. Dat is natuurlijk een probleem. Hoe duur moeten de huizen worden om onze economie draaiende te houden? En hoeveel auto's moeten er bij ons allen voor de deur staan? Deze afhankelijkheid is jarenlang goed gegaan maar nu niet meer. De overheid heeft structurele innovatie tegengehouden uit angst dat de economie in crisis zou komen bij gebrek aan alternatieven. Nu zijn we toch in een crisis aangeland en komen we tot de conclusie dat wij ons land, net als alle andere landen in de wereld, eigenlijk heel onduurzaam hebben georganiseerd. Maar om dat te veranderen is een hele toer want het geld dat de overheid elk jaar nodig heeft komt wel uit dat verouderde systeem. Het is dan ook niet meer dan logisch dat de overheid probeert om met noodoplossingen en kapitaalinjecties de economie nog draaiende te houden. Maar de echte oplossing zit 'm toch echt in de vernieuwing van onze samenleving waarin duurzaamheid de hoofdrol speelt. Dat is geen kostenpost want elke vernieuwing die daadwerkelijk wat bijdraagt aan een meer evenwichtige situatie is pure winst voor de lange termijn in ons land. Wat wel een groeiende kostenpost is, die steeds groter wordt, zijn de consequenties van het vooruitschuiven van de belangrijke keuzes die nodig zijn om weer een evenwichtige samenleving te krijgen. En daar zijn hele ingrijpende veranderingen voor nodig die een kabinet en tweede kamer voor veel problemen plaatst, in de eerste plaats omdat men de kiezers zal moeten overtuigen van de grootscheepse veranderingen die nodig zijn.